Ο σύλλογος συμμετείχε στη συνάντηση των Ορειβατικών συλλόγων Δυτικής Ελλάδας & Ηπείρου στα Θεοδώριανα της Άρτας στις 5 & 6 Σεπτεμβρίου 2009 .
Η εκκίνηση έγινε από το Αντίρριο το Σάββατο στις 7 το πρωί και στην Αμφιλοχία η ομάδα συμπληρώθηκε και αναχώρησε για Άρτα και Βουλγαρέλι όπου έγινε ο εφοδιασμός με ψωμί και τα άλλα απαραίτητα τρόφιμα .
Από το επόμενο χωριό , το Αθαμάνιο ο δρόμος ανηφορίζοντας μας βγάζει ψιλά στα Τζουμέρκα σε αυχένα με πανοραμική θέα προς τον Αχελώο και τα Άγραφα προς Νότο και τα όρη του Σουλίου προς τα Δυτικά. Στην κατάβαση πρώτα βλέπουμε τα Θεοδώριανα , που είναι ο τελικός μας προορισμός και στη συνέχεια βρίσκουμε άλλα πέντε μέλη της παρέας , που μας οδηγούν στον τόπο της κατασκήνωσης . Πρωτότυπη επιλογή για διανυκτέρευση ομολογουμένως , αφού επιλέγει το γήπεδο 5χ5 με πλαστικό ταρτάν . Το ζεστό καλωσόρισμα των μελών του Ορειβατικού Άρτας , με τα κεράσματα και τα δώρα τους , μας προϊδέασε για μια όμορφη διοργάνωση .
Αυτό το νιώσαμε εντονότερα το απόγευμα επισκεπτόμενοι το ορειβατικό καταφύγιο στο πάνω μέρος του χωριού και βλέποντας τις ετοιμασίες που υπήρχαν για το φαγητό . Το βράδυ στην πλατεία έγινε προβολή ενός ντοκιμαντέρ για τη σχέση του ανθρώπου με το βουνό και στη συνέχεια παρουσίαση τοπικών χωρών και δημοτικής μουσικής.
Το πρωινό εγερτήριο έγινε στις 7 και στη συνέχεια ανεβήκαμε για το πρωινό στο καταφύγιο κι από κει άρχισε η ανάβαση . Μέσα από κατάφορτες κρανιές και αραιά κέδρα αρχίσαμε το περπάτημα , θαυμάζοντας τον κόπο των παλιότερων γενεών να ισιώσουν και να καλλιεργήσουν το δύσβατο τόπο τους . Σήμερα οι πατωσιές που στα δύσκολα χρόνια ζούσανε ολόκληρο το χωριό , έχουν αφεθεί στα στοιχεία της φύσης και τους θάμνους που φυτρώνουν παντού. Η ανάβαση τέλειωσε σε ένα εξωκλήσι μετά από μία ώρα και άρχισε η κατάβαση προς τους καταρράκτες της περιοχής , που ήταν και ο ουσιαστικός προορισμός της πορείας . Από εκεί η κάθοδος συνεχίστηκε από το ωραιότερο μονοπάτι της περιοχής , παράλληλα με αυλάκια που ξεχείλιζαν τα νερά τους , μέχρι το χωριό .
Η όλη εκδήλωση σίγουρα ήταν ευχάριστη και πρέπει να θεωρηθεί επιτυχής . Το μόνο αρνητικό γεγονός ήταν ότι δεν φτάσαμε σε καμία κορφή των Τζουμέρκων , αν και ήταν αρκετές πάνω απ΄το χωριό και σε κοντινή απόσταση απ΄αυτό.
