Ανάβαση στον Ψηλορείτη.

Για το ταξείδι στην Κρήτη και την ανάβαση στο ψηλότερο βουνό της τον Ψηλορείτη μαζευτήκαμε δεκατέσσερα μέλη της ομάδας στο Ηράκλειο. Εκεί, μετά από πολύ ενδιαφέρουσες επισκέψεις σε μουσεία και αγορές, αξιοθέατα και πλατείες, καφενεία και ταβέρνες, εφοδιαστήκαμε τα απαραίτητα και με λεωφορεία ανηφορίσαμε για το οροπέδιο της Νίδας, όπου στήσαμε την κατασκήνωση.

Το απόγευμα, μετά τη σύντομη ξεκούραση, περπατήσαμε μέχρι το Ιδαίον άντρο όπου ακολούθησαν οι χαιρετισμοί των διοργανωτών και των ομάδων.

Ο πρόεδρος της ομάδας με τη σειρά του απηύθυνε κι αυτός έμμετρα το χαιρετισμό μας στην 74η Π.Ο.Σ. και στη συνέχεια κατεβήκαμε στο χώρο του δείπνου και του γλεντιού.

Η οργάνωση εκ μέρους των διοργανωτών συλλόγων, του ΕΟΣ Ηρακλείου και ΕΟΣ Ρεθύμνου, ήταν άψογη. Η περιποίηση και τα εκλεκτά εδέσματα, πέραν περιγραφής, το κέφι και η συμμετοχή στο γλέντι και τους χορούς συνολική.

Το πρωί της Κυριακής ανήμερα του Πρ.Ηλία, προστάτη των ορειβατών, ο καιρός φαινόταν βαρύς, με σύννεφα να σκιάζουν τις κορφές γύρω από τη Νίδα. Η ανάβαση άρχισε πολύ νωρίς πριν την ανατολή και το φιδογυριστό μονοπάτι γέμισε με ορειβάτες που ανηφόριζαν προς τα ψηλά. Η διαδρομή ακολουθούσε το μονοπάτι που έζωνε το βουνό κυκλικά, χωρίς όμως ιδιαίτερη δυσκολία, λόγω της μικρής κλήσης που αυτό είχε. Πάντως συνεχώς διαψεύδονταν οι υπολογισμοί μας για το που είναι η κορφή του Τιμίου Σταυρού. Εκεί που πίστευες πως τον προσεγγίζεις, άλλη κατεύθυνση ακολουθούσε το μονοπάτι. Πότε ανέβαινες, πότε κατέβαινες, πότε περπατούσες σε πλαγιές, πότε σε χαράδρες. Γενικά η διαδρομή ήταν απρόβλεπτη για τον πεζοπόρο που πρώτη φορά επισκεπτόταν τον Ψηλορείτη.

Από το μέσον και πάνω ο καιρός έκλεισε και η ορατότητα λόγω της ομίχλης περιορίστηκε δραματικά. Ευτυχώς η σήμανση ήταν καλή και πυκνή. Πλησιάζοντας στη κορφή ο αέρας από δυνατός άρχισε να γίνεται επικίνδυνος, φυσώντας από τα πλάγια. Η υγρασία που μετέφερε μας μούσκεψε τελείως, που προς το τέλος άρχισε να παγώνει και να σχηματίζει μικρούς κρυστάλλους στα ρούχα και τα γυμνά μας χέρια. Η βίαια ανεμοδαρμένη κορφή δεν φαινόταν πουθενά κι έτσι λίγο πριν την κατακτήσουμε αποφασίσαμε να επιστρέψουμε. Ο κίνδυνος ήταν μεγάλος από τον 10 μποφόρ αέρα, την παντελή έλλειψη ορατότητας και την επερχόμενη υποθερμία. Διακόσια με τριακόσια μέτρα περίπου μας χώριζαν από τον τελικό προορισμό, όμως η ασφάλεια πάντα προέχει. Η σωφροσύνη, η συμμόρφωση με τη λογική, απαραίτητο και αναπόσπαστο συστατικό της ορειβασίας, υπερίσχυσε της επιθυμίας για κατάκτηση. Έστω και για διακόσια με τριακόσια μέτρα.

Στην κατάβαση μετά από αρκετή διαδρομή, όπου ο αέρας δεν ήταν πλέον υγρός, συναντήσαμε ένα ακόμα πρόβλημα. Το έδαφος ήταν ξερό και ο αέρας σήκωνε μια έντονα ενοχλητική σκόνη, που αμέσως μετέτρεψε τα υγρά μας ρούχα από πολύχρωμα σε καφέ. Έτσι βουτηγμένοι στη λάσπη συνεχίσαμε μέχρι τέλους για να προσπαθήσουμε να αναδιοργανωθούμε στο χρόνο που μας απέμενε μέχρι τα λεωφορείο μας μεταφέρουν στο λιμάνι του Ηρακλείου και το καράβι. Η νύχτα στο ταξίδι πέρασε, χωρίς κανένας να κουνηθεί από τη θέση που πρωτοξάπλωσε, τσακισμένος απ την κούραση.

Η ανάβαση αυτή εκ των πραγμάτων ήταν ιδιαίτερη. Από τη μια η υπέροχη Κρητική φύση και οι άνθρωποι της, από την άλλη τα πρωτόγνωρα καιρικά φαινόμενα. Τα συναισθήματα ανάμεικτα, αλλά η προσπάθεια και η ταλαιπωρία σίγουρα άξιζαν τον κόπο.

ΠΑΝΤΑ ΨΗΛΑ.

74η πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση στον Ψηλορείτη.

    Η ομάδα θα συμμετάσχει και φέτος στην Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση που θα γίνει στον Ψηλορείτη στις  20 Ιουλίου. 

    Για τη συμμετοχή χρειάζεται οπωσδήποτε επικοινωνία με τον Κώστα στο 6977777696 το συντομότερο. Ανάλογα με το πλήθος των συμμετασχόντων θα διαμορφωθεί και το συνολικό κόστος της εκδρομής. 

Η αναχώρηση για τον Πειραιά θα γίνει με λεωφορείο της ακτοπλοϊκής εταιρείας από την Πάτρα την Πέμπτη 17 Ιουλίου 2014 σε ώρα που θα ανακοινωθεί προσεχώς. Στη συνέχεια επιβίβαση στο καράβι για Κρήτη και άφιξη στο Ηράκλειο το πρωί της επομένης.

Την Παρασκευή η ομάδα θα ξεναγηθεί στα πέριξ του Ηρακλείου και θα διανυκτερεύσει σε σκηνές. 

Το Σάββατο 19 Ιουλίου με λεωφορείο του ΕΟΣ Ηρακλείου θα μεταβεί στο οροπέδιο της Νίδας όπου θα στηθεί η κατασκήνωση της ορειβατικής συνάντησης. 

Το πρωί της Κυριακής θα γίνει ανάβαση στη κορφή του Ψηλορείτη Τίμιος Σταυρός ( 2.456 μ.). Η διάρκεια της ανάβασης είναι 5 ώρες και της κατάβασης 3 ώρες. 

Μετά τη γιορτή και το μάζεμα των σκηνών η ομάδα θα αναχωρήσει με λεωφορείο για το λιμάνι του Ηρακλείου κι από εκεί με το καράβι για τον Πειραιά. 

    Ιδιαίτερες λεπτομέρειες ( κόστος, εταιρεία, πλήρες πρόγραμμα στην Κρήτη κλπ) θα ανακοινωθούν προσεχώς.   

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΑ ΔΙΔΥΜΑ

Πήλιο 22 - 25 Μαρτίου 2014

    Το τετραήμερο της 25ης Μαρτίου η ομάδα το αφιέρωσε στο μοναδικό Πήλιο. Με ορμητήριο το ορεινό καταφύγιο του συλλόγου ''Ο ΠΑΝ Βόλου" στα Χάνια, σε υψόμετρο 1250 μ., οι συμμετέχοντες περπάτησαν σε μονοπάτια, περιηγήθηκαν σε χωριά, επισκέφθηκαν μουσεία και εκκλησίες, γεύτηκαν τοπικά εδέσματα, διασκέδασαν και εκτονώθηκαν.

Παραλία προς Νταμούχαρη

Τοξοτό πέτρινο γεφύρι

(Αντιθέσεις  Βουνό - Θάλασσα. Το Πήλιο τα έχει όλα.)

    Το Σάββατο 22 Μαρτίου μετά την τακτοποίηση των αποσκευών στο καταφύγιο και τα ξενοδοχεία της περιοχής, ακολούθησε μια χαλαρή τρίωρη βόλτα σε μονοπάτι που περνούσε από δάση και ξέφωτα, πλαγιές και κτήματα. Τα πεσμένα φύλλα και το μυστηριακό περιβάλλον που δημιουργούν οι γυμνές οξιές αυτή την εποχή, σε αντιδιαστολή με τον φωτεινό ορίζοντα στον Παγασητικό, πρόσφεραν τις πρώτες εντυπωσιακές εικόνες και προδιέθεσαν όλους για τη συνέχεια. 

Το ζεστό περιβάλλον και το νόστιμο φαγητό το βράδυ στο καταφύγιο δημιούργησε το θετικό κλήμα ώστε η μέρα να φύγει γλυκά ''εν χορδαίς και οργάνοις''.

    Την επομένη το λεωφορείο μετέφερε όλους στο χωριό Κισσός, απ όπου ξεκίνησε η πεντάωρη κατάβαση προς τον Άγιο Ιωάννη στην παραλία του Αιγαίου. Μέσα από υγρές ρεματιές και βουερούς χειμάρρους αρχικά, ανθισμένα περιβόλια και όμορφες αυλές στο Μούρεσι στη συνέχεια, πλησιάσαμε στη θάλασσα και τις ζεστές αμμουδιές στον Αϊ Γιάννη και τη Νταμούχαρη. Γέλια, φωνές, πειράγματα και γενική ευθυμία ακολουθούσαν παντού την ομάδα, μέχρι που το λεωφορείο μετέφερε τους κουρασμένους πεζοπόρους πάλι στο καταφύγιο, για φαγητό και ανασυγκρότηση. 

    Το πρόγραμμα της Δευτέρας περιελάμβανε επίσκεψη στα χωριά Ζαγορά και Πουρί, εξάωρη πεζοπορία προς την περιοχή Οβριός και επιστροφή στο Πουρί, ενώ για όσους θέλανε ένα πιο ξεκούραστο πρόγραμμα, επισκέψεις σε μουσεία, αξιοθέατα και... ουζερί των χωριών. Η περιοχή απ το Πουρί στον Οβριό και πάλι πίσω, ήταν μια περιήγηση στο ξεχασμένο Πήλιο, εκεί που οι τουρίστες και οι επισκέπτες είναι ελάχιστοι, οι υποδομές είναι ανύπαρκτες και η φύση σχετικά ανέγγιχτη. Μελανό σημείο που σχολιάστηκε από όλους, οι ποσότητες λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων που ρίχνονται στα οπωροφόρα δένδρα της περιοχής και που η οσμή τους μας συνόδευε για αρκετή ώρα. Το βράδυ το τσιμπούσι οργανώθηκε σε ταβέρνα στα Χάνια, με γευστικά φαγητά, μουσική και χορό. 

Έτσι φτάσαμε στην τελευταία μέρα της επίσκεψης στο Πήλιο, με αποχαιρετισμούς στο καταφύγιο και στη συνέχεια επίσκεψη στη Μακρινίτσα και στο μουσείο του χωριού, φαγητό στις Αλυκές το μεσημέρι και επιστροφή στις βάσεις. 

    Η εκδρομή αυτή χαρακτηρίστηκε από την άρτια οργάνωση, την αθρόα συμμετοχή, την φιλόξενη διάθεση των ανθρώπων του Πανός και την απουσία προβλημάτων. 

Η ομάδα θέλει να ευχαριστήσει αρχικά τον οδηγό του λεωφορείου Κο Νίκο Ντότσικα, για την ακάματη βοήθεια που πρόσφερε σε όλους. Τους ανθρώπους του καταφυγίου για την ευχάριστη φιλοξενία τους. Την Κα Κατερίνα, οδηγό στα μονοπάτια και ξεναγό στα αξιοθέατα, για τις πολύτιμες υπηρεσίες της. Την Βασιλική Παπαγιάννη για την άρτια οργάνωση της εξόρμησης.
Τέλος όλους τους συμμετέχοντες στην εκδρομή, μέλη και φίλους της ομάδας. 

    Πάντα τέτοια!

Ο ''Αριστοτέλης'' στον Όλυμπο

     Αφήνοντας πίσω τη θάλασσα και το Λιτόχωρο κι αφού φτάσαμε στη θέση Διασταύρωση, λίγο πριν τα Πριόνια, άρχισαν οι ετοιμασίες για την ανάβαση στον Όλυμπο, ώστε να λάβουμε μέρος στην 73η Π.Ο.Σ. 

    Εκατό χρόνια συμπληρώνονται φέτος απ την πρώτη ανάβαση στο Μύτικα, ένα γεγονός που αποτελεί ορόσημο στον κόσμο της Ελληνικής ορειβασίας. 

    Οι πρωτοπόροι πρέπει να τιμώνται όπως τους πρέπει, χωρίς φανφάρες και επισημότητες, παρά μόνο ακολουθώντας τα μονοπάτια που αυτοί άνοιξαν και εισπράττοντας τις εικόνες και τα συναισθήματα που κι αυτοί τότε ένιωσαν. Έτσι ο ''Αριστοτέλης'' χωρίς δεύτερη σκέψη διοργάνωσε την ανάβαση αυτή, αφού η ορειβασία είναι μία από τις κυριότερες μορφές δράσης του.

    Δεκάξι λοιπόν άτομα άρχισαν να περπατάνε τον ανήφορο για την Πετρόστρουγκα, τη Σκούρτα και το Οροπέδιο των Μουσών, ανάμεσα σε πολλούς ακόμα συν-ορειβάτες από πολλούς συλλόγους της πατρίδας μας. 

    Οι στάσεις για ξεκούραση κάθε δύο ώρες περπατήματος περίπου, το κέφι και η καλή διάθεση αμείωτα μέχρι τέλους. Τι κι αν ο ιδρώτας έρεε ποτάμι, τι κι αν τα κουράγια δοκιμάζονταν στα φιδογυριστά μονοπάτια, η πρόκληση για την επίτευξη του στόχου ήταν τέτοια που όλα φάνταζαν εύκολα. Για τα τοπία και την πανίδα του Ολύμπου δεν χρειάζεται να γραφεί τίποτα άλλο, πέραν του ότι ήταν ο πρώτος Εθνικός Δρυμός που ανακηρύχθηκε στην Ελλάδα.   

    Στην αρχή μέσα στις οξιές, στη συνέχεια στα μαυρόπευκα και πριν την αλπική ζώνη στα ρόμπολα, συνεχιζόταν η πορεία προς τη Σκούρτα, το Λαιμό και το πέρασμα του Γιόσου. Το μονοπάτι χιλιοπερπατημενο, σκαμμένο από τα βαριά άρβυλα και τα πέταλα των ακάματων μουλαριών, ποτισμένο από ιδρώτα και κάποτε από αίμα. 

    Στην πρώτη θέα της κορφής ένας κρύος ιδρώτας διαπερνάει τη ραχοκοκκαλιά σου. Δεν φταίει ο παγωμένος αέρας, αλλά η σκέψη πως πατάς κατατόπια θεών, πως αντικρίζεις με τα ίδια σου τα μάτια τα μέρη που η παθιασμένη με τα σύμβολα φαντασία των αρχαίων, έβαλε να τα σκίζουν θυμωμένα αστροπελέκια ή να τρέχουν όμορφες θνητές κυνηγημένες από ερωτύλους αθάνατους.  

    Το Στεφάνι, ο αναπαυτικός θρόνος του Δία και το οροπέδιο Μουσών,  των προστάτιδων των τεχνών, της ποίησης, της μουσικής, της ιστορίας, του χορού, της αστρονομίας.... στη Θεογονία του Ησιόδου. Πάνω σ αυτό το υπόβαθρο ήρθε κι ο Χριστιανισμός να προσθέσει Τον Προφήτη Ηλία και τον Άγιο Αντώνιο και τέλος οι απλοί άνθρωποι την Τούμπα, το Σκολιό και τη Σκάλα. 

Τα υπόλοιπα τα πρόσθεσε η φύση.

     Ο θεσμός των Π.Ο.Σ. - Πανελληνίων Ορειβατικών Συγκεντρώσεων, άρχισε από τον Όλυμπο το 1936 και με διάλειμμα στα τραγικά χρόνια του πολέμου, συνεχίζεται αδιαλείπτως μέχρι σήμερα, χρονικά κοντά στη γιορτή του Πρ. Ηλία προστάτη των ορειβατών. 

Η σύναξη όλων των ανθρώπων που λατρεύουν να περπατούν στα βουνά, ανεξαρτήτως αν είναι ενταγμένοι σε συλλόγους, έχει τα τελευταία χρόνια χάσει τελείως το πνεύμα των εμπνευστών της και την αίγλη που παλιότερα είχε. Οι ευθύνες ίσως πρέπει να αναζητηθούν ψηλά, ευτυχώς όμως που η τρέλα... πάει στα βουνά, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.

Ειδική μνεία μόνο στην 34η Π.Ο.Σ. στο Βελούχι, που οι συγκεντρωμένοι έμαθαν απ το ράδιο πως επιστρατεύονται κι έφυγαν άρον άρον για την Κύπρο. Ήμασταν βλέπετε στα 1974.

    Το Στεφάνι επέλεξε τελικά η ομάδα για ανάβαση, αναλογιζόμενη τους κινδύνους από την κοσμοσυρροή στο Μύτικα. Το σαθρό λούκι κρύβει όμως πολλές παγίδες, με θεόρατες πέτρες να στέκονται ίσια ίσια και να περιμένουν μία λάθος κίνηση για να συμπαρασύρουν τους από κάτω αναρριχητές. Το θέαμα από κει στα Καζάνια, το απύθμενο βάραθρο που δημιουργούν οι τρεις ψηλότερες κορφές της Ελλάδας, αποτυπώνεται μόνο στο νου.

    Η επιστροφή κάτω από τα απειλητικά σύννεφα βγάζει την κατάκοπη ομάδα στα Πριόνια κι από κει στη ζωογόνα αγκαλιά της θάλασσας. Οι εντυπώσεις όλων κυμαίνονται από απερίγραπτες έως ανεπανάληπτες. Εδώ ίσως να περικλείεται και η μαγεία του αθλήματος της ορειβασίας. Η κούραση, ο ιδρώτας, οι κράμπες, η ταλαιπωρία μεταφράζονται σε ευχαρίστηση και χαρά.
Η σωματική ταλαιπωρία γίνεται ψυχική ευωχία.

ΠΑΝΤΑ ΨΗΛΑ!

Όλυμπος - Συμμετοχή στην 73η ΠΟΣ

   Η ομάδα θα συμμετάσχει φέτος στην 73η Πανελλήνια Ορειβατική Συγκέντρωση, που θα γίνει στον Όλυμπο, προς τιμή των 100 χρόνων από την πρώτη ανάβαση στο Μύτικα, καθώς και των πρωτεργατών της.

Η περιγραφή της πρώτης ανάβασης,και η παρουσίαση των ανθρώπων που την πραγματοποίησαν, στο site της Ομοσπονδίας Ορειβασίας: http://www.eooa.gr/?p=1623

Φωτογραφία από παλιότερη ανάβαση της ομάδας

   Η διοργάνωση της εκδρομής, εκ μέρους της ομάδας μας, δεν θα έχει αμιγώς  ορειβατικό χαρακτήρα. Όσοι θέλουν να συμμετέχουν χωρίς να ακολουθήσουν την ορειβατική ομάδα, μπορούν να καταλύσουν σε σκηνές, σε comping στην Πλάκα Λιτοχώρου, από όπου θα ξεκινήσει αλλά και θα τερματίσει και η ορειβατική εξόρμηση. Η μετάβαση θα γίνει αποκλειστικά με δικά τους αυτοκίνητα.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

( αφορά αποκλειστικά την ορειβατική ομάδα )

Αναχώρηση το μεσημέρι της Παρασκευής 19 Ιουλίου για την Πλάκα Λιτοχώρου.
Διανυκτέρευση σε σκηνές στο camping OLYMPOS BEACH
Το Σάββατο 20 Ιουλίου το πρωί, αναχώρηση για Λιτόχωρο, για τις τελευταίες αγορές και στη συνέχεια  ανάβαση προς τη περιοχή Διασταύρωση, στο δρόμο προς Πριόνια, όπου θα αφήσουμε τα αυτοκίνητα.
Εδώ αρχίζει το μονοπάτι της διαδρομής προς Πετρόστρουγκα και οροπέδιο Μουσών.
Υπάρχει η δυνατότητα για όποιον το επιθυμεί, να αφήσει εκεί το σακίδιο του, για να μεταφερθεί στο οροπέδιο με μουλάρι. Το κόστος είναι 10 ευρώ/ σακ.
Η ανάβαση διαρκεί περίπου επτά ώρες. Χρειάζεται απαραίτητα νερό διότι σε όλη τη διαδρομή ενδέχεται να μην υπάρχει καθόλου.
Κατά την άφιξη της ομάδας στο οροπέδιο των Μουσών θα αποφασισθεί επί τόπου και κατά περίπτωση, για το που θα στηθούν οι σκηνές.
Στα καταφύγια Γιόσος Αποστολίδης και Χρήστος Κάκκαλος, υπάρχει η δυνατότητα αγοράς φαγητού και νερού, οπότε δεν είναι απαραίτητο το κουβάλημα περιττών εφοδίων.
Την Κυριακή 21 Ιουνίου, ανάβαση στη κορυφή Πρ. Ηλίας ( μισή ώρα περίπου ), όπου θα γίνει λειτουργία και η κεντρική γιορτή της ορειβατικής συγκέντρωσης.
Το απόγευμα της Κυριακής χαλαρή ανάβαση στη κορυφή Τούμπα με θέα στη τρομακτική χαράδρα των Μεγ. Καζανιών.
Το βράδυ ύπνος στα αντίσκηνα.
Τη Δευτέρα 22 Ιουλίου, μάζεμα των σκηνών και αναχώρηση μέσω των Ζωναριών για τη βάση του Μύτικα. Εκεί αφήνουμε τα σακίδια και ξεκινάει εύκολη αναρρίχηση μισής ώρας περίπου, μέχρι την κορυφή της Ελλάδας στα 2.918 μ. Επιστροφή στη βάση και συνέχιση της κατάβασης μέχρι τα Πριόνια, μέσω του καταφυγίου Σπήλιος Αγαπητός. Η συνολική ώρα της κατάβασης είναι περί τις τέσσερις ώρες. Νερό υπάρχει μόνο στο καταφύγιο, στο μέσον της διαδρομής.
Επιβίβαση στα αυτοκίνητα και μετάβαση στο camping στη Πλάκα Λιτοχώρου για μπάνιο στη θάλασσα και ολιγόωρη  ξεκούραση πριν την επιστροφή στις βάσεις μας.

Φτάνοντας στο οροπέδιο των Μουσών ( από ανάβαση της ομάδας το 2010 )

Το μονοπάτι προς τα Ζωνάρια ( από ανάβαση της ομάδας το 2010 )

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

- Για τη μετάβαση της ορειβατικής ομάδας ενδέχεται να χρησιμοποιηθεί λεωφορείο 9 θέσεων. Για πληροφορίες στον Κ. Σωτηρόπουλο - κιν. 6977777696
- Λόγω της μεγάλης διάρκειας της ανάβασης, της έλλειψης δυνατότητας μεταφοράς εφοδίων με αυτοκίνητο στο οροπέδιο και της επίπονης συνεχούς ανάβασης, είναι απαραίτητα:
   * Το βάρος του σακιδίου να είναι το μικρότερο δυνατό.
   * Να γίνει προσυνεννόηση, έτσι ώστε δύο άτομα να μεταφέρουν και να χρησιμοποιήσουν μία σκηνή, ώστε να μοιραστεί το βάρος.
   * Να υπολογιστεί το νερό που θα χρειαστεί ο καθένας για την ανάβαση. Στη διαδρομή υπάρχουν  δύο πηγές, που δεν έχουν όμως πάντα νερό. Αυτό πρέπει να ληφθεί ιδιαίτερα σοβαρά υπόψιν.
   * Στο οροπέδιο των Μουσών μπορεί όποιος το επιθυμεί να αγοράσει εμφιαλωμένο νερό από τα καταφύγια ή να κατέβει στη βάση του Στεφανιού, όπου υπάρχει πηγή. Έτσι για την κατάβαση μπορούμε να βρούμε νερό.
   * Απαραίτητα, επί πλέον των αυτονόητων, εφόδια είναι το καπέλο, τα καλά ορειβατικά παπούτσια, τα γυαλιά ηλίου, το βαρύ μπουφάν και τα ζεστά ρούχα.
- Οι τιμές των εφοδίων στα καταφύγια είναι μάλλον προσιτές.
- Η αναρρίχηση στο Μύτικα είναι επικίνδυνη όταν προπορεύονται άλλοι ορειβάτες. Η πτώση μιας πέτρας μπορεί να συμπαρασύρει κι άλλες, που ενδέχεται να προκαλέσουν ατύχημα. Αυτός είναι ο λόγος που επελέγει η Δευτέρα, ημέρα με λίγο κόσμο εκεί. Παρόλα αυτά απαιτείται μεγάλη προσοχή από τους προπορευόμενους για τους από κάτω.

Στη βάση του Μύτικα ( από αναβαση της ομάδας το 2010 )

Ανάβαση στη Χελιδόνα και στην Καλιακούδα

Η ομάδα διοργανώνει το Σαββατοκύριακο 15 - 16 Ιουνίου 2013 ανάβαση στα βουνά Χελιδόνα και Καλιακούδα.

Η Χελιδόνα το χειμώνα όπως φαίνεται απ το Καρπενήσι

Η κορφή της Καλιακούδας.

Η αναχώρηση απ το Αντίρριο θα γίνει το απόγευμα της Παρασκευής 14 Ιουνίου, με προορισμό το Παλιό Μικρό Χωριό στην Ευρυτανία, όπου θα γίνει η διανυκτέρευση σε σκηνές. 

Την επομένη το πρωί όσοι επιθυμούν θα ανέβουν στη κορφή της Χελιδόνας, σε μια διαδρομή που διαρκεί περίπου  τρεις και μισή ώρες. Στη συνέχεια θα επιστρέψουν πάλι στο Μικρό Χωριό.

Την Κυριακή με αυτοκίνητα θα ανεβούμε στο καταφύγιο της Καλιακούδας, απ όπου θα ξεκινήσει η ανάβαση, διάρκειας δύο ωρών περίπου μέχρι την κορφή. 

Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής: 2237 0 25566  και  6974 466 855 στον Νίκο Αντωνόπουλο.
Πληροφορίες για τον τρόπο μετάβασης στην Ευρυτανία, στον Κώστα Σωτηρόπουλο 6977777696.
Στο Παλιό Μικρό Χωριό υπάρχει η δυνατότητα για όσους θέλουν διανυκτέρευσης σε ξενοδοχείο.
( Ξενώνας Μέρσες : 2237 0 41444  κιν: 6972 555 637  ,  Ξενώνας Χελιδόνα : 2237 0 41221 )
Πληροφορίες διαδρομών:
Καλιακούδα
Χελιδόνα

Περιγραφή των διαδρομών

Χελιδόνα

Από το Παλιό Μικρό Χωριό αρχίζει η διαδρομή. Αρχικά, από τον χωματόδρομο που περνάει μέσα από τα ερείπια του πεσμένου στην κατολίσθηση του '63 τμήματος του χωριού, αρχίζει η πεζοπορία. Μετά από μισή ώρα ομαλής ανάβασης, υπάρχει μια ξύλινη πινακίδα που βάζει τον ορειβάτη στο μονοπάτι, που στη συνέχεια διακόπτεται συχνά, από κει και πάνω, απ τα καγγέλια του δρόμου.
Η ανάβαση μέχρι εδώ είναι αρκετά ομαλή. Σταδιακά η κλίση του εδάφους μεγαλώνει, όμως η πεζοπορία είναι αρκετά ευχάριστη, λόγω του καλοσημαδεμένου μονοπατιού και της σκιάς που προσφέρουν τα έλατα της περιοχής.
Μετά από ανάβαση μιας ώρας, το μονοπάτι ξανασυναντά τον χωματόδρομο, όπου βρίσκεται και η βρύση Ποτιστής. Απέναντι ακριβώς από τη βρύση ξεκινάει και πάλι η χάραξη του μονοπατιού, που σταδιακά και μέσα από μεγάλα πλέον χωράφια της περιοχής Βοϊδολίβαδο, οδηγεί στην αλπική ζώνη και δεξιά από την ψηλή κορφή της Χελιδόνας. ( Στη φωτογραφία, η κορφή αυτή έχει από πάνω της το σύννεφο).
Μετά από μια περίπου ώρα ανάβαση ο ορειβάτης βγαίνει στον αυχένα που βρίσκεται ανάμεσα στις δύο ψηλότερες κορφές. Ευθεία μπροστά από δω φαίνεται ο Κατελάνος και ακριβώς πίσω προς βορρά, το Βελούχι. Αριστερά, το μονοπάτι προχωράει και κυκλώνει από τα νότια τη κορφή, που τη συναντάς μετά από σύντομο περπάτημα. Η συνολική διάρκεια της ανάβασης από τον Ποτιστή και πάνω είναι μιάμιση ώρα. Η κορφή είναι επίπεδη με ελαφριά καμπύλη, που τα παλιότερα χρόνια φυτευόταν απ τους Μικροχωρίτες με σιτηρά. Έτσι ακόμα και σήμερα είναι καλυμμένη με καλαμιές, απ τους σπόρους που κάθε χρόνο πέφτουν και ξαναβλαστάνουν.
Η κατάβαση γίνεται από τα δυτικά, με κατεύθυνση προς τις κορφές των Αϊ Λιάδων και αφού πρώτα φτάσει κανείς στην αυχένα που τις ενώνει με την ψηλή κορφή. Από τον αυχένα αυτό φαίνεται πλέον ο Ποτιστής, που τον συναντάς μετά από μισής ώρας κατάβαση. Στη συνέχεια από το ίδιο μονοπάτι της ανάβασης και μια ώρα πορεία φτάνεις στο Μικρό Χωριό.

Καλιακούδα

Από το καταφύγιο του ΕΟΣ Καρπενησίου, που βρίσκεται πάνω απ την περιοχή Λακώματα, στο οποίο φτάνεις με αυτοκίνητο μέσω Μεγάλου Χωριού, αρχίζει η ανάβαση προς το διάσελο της Καλιακούδας. Ο χωματόδρομος που οδηγεί στα Δολιανά και το Πανταβρέχει, διακόπτει αρκετές φορές το μονοπάτι, στην μιας ώρας ανάβαση μέχρι το διάσελο.
Από εκεί η κλίση του εδάφους γίνεται αρκετά έντονη χωρίς όμως δυσκολίες στον προσανατολισμό και στην εύρεση του μονοπατιού. Ο επίπονος ανήφορος μέχρι την κορφή διαρκεί μία ώρα.
Η κατάβαση μπορεί να γίνει, είτε από την ίδια διαδρομή, είτε ακολουθώντας δυτική πορεία  προς την περιοχή ''Μοναχός Έλατος'' κι από εκεί επιστροφή στο καταφύγιο. Η διαδρομή αυτή, αν ακολουθηθεί, διαρκεί περίπου μία ώρα. 

Ανάβαση Ταφιασσού 2012

Το Σάββατο 11 Αυγούστου 2012 μέλη και φίλοι της Φυσιολατρικής Ομάδας ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ, μαζί με τους φίλους του πολιτιστικού συλλόγου Καλαβρούζας, Μακύνειας, Τρικόρφου, πραγματοποίησαν ανάβαση στον Ταφιασσό (ή Κλόκοβα ή Παλιοβούνα).
Ακολούθησε γλέντι στο κτίριο του Πολιτιστικού Συλλόγου Καλαβρούζας.

Στην Οστρακίνα για την 72η Π.Ο.Σ.

    Παρασκευή απόγευμα και η ομάδα αναχωρεί για το Λουτράκι, όπου και θα διανυκτερεύσουμε. Μετά από ένα κουραστικό ταξίδι μέσα στη ζέστη και γεμάτο απρόοπτα, καταλήξαμε στη λίμνη της Βουλιαγμένης, κοντά στο Ηραίο, όπου κατασκηνώσαμε. 

 Το ξημέρωμα μας βρήκε σε πλήρη εγρήγορση, και σε οργασμό ετοιμασιών για το ταξίδι και την ανάβαση στο Μαίναλο. Η πρωινή ηρεμία της λίμνης ήταν το κατάλληλο τονωτικό για τη συνέχεια.

 Πήραμε τα αυτοκίνητα και προχωρήσαμε μέχρι την περιοχή του Ηραίου. Ο ήλιος εν τω μεταξύ άρχισε να δείχνει τις απειλητικές του διαθέσεις και να μας προϊδεάζει για μια καυτή μέρα.

 Μια σύντομη στάση στο φάρο της περιοχής και δρόμο για το Λουτράκι και για τον πρωινό καφέ. Αφού προστέθηκε στη παρέα και το τελευταίο της μέλος, πήραμε το δρόμο προς την Τρίπολη και καταλήξαμε στο χιονοδρομικό κέντρο του Μαινάλου.

 Σιγά σιγά ο χώρος που είχαν καθαρίσει οι διοργανωτές γέμισε με τα πολύχρωμα αντίσκηνα των ορειβατών απ όλη την Ελλάδα.

 Λίγη ξεκούραση, λίγος μεσημεριανός ύπνος, ενημέρωση για το πρόγραμμα και έτοιμοι για την ανάβαση στην Οστρακίνα, τον αντικειμενικό στόχο της ομάδας. 

  Το καλογραμμένο και τέλεια σηματοδοτημένο μονοπάτι ξεκίνησε απ το καταφύγιο και σιγά σιγά μας ανέβασε στο ψηλώματα. Η διαδρομή δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολη και απαιτήθηκε μία ώρα πορείας για να φτάσουμε στη κορφή. 

  Από εκεί πάνω, στα 1982 μ. υψόμετρο, είχαμε θέα σχεδόν όλη την Πελοπόννησο. Η θέση του Μαινάλου στο κέντρο της, δίνει στον αναβάτη της κορφής τη δυνατότητα να αγναντέψει από το Παναχαϊκό και τη Ζήρεια, μέχρι τον Ταύγετο και τα εκτεταμένα οροπέδια του Πάρνωνα.   

 Η κατάβαση δυσκόλεψε λίγο την ομάδα, αλλά στη κατασκήνωση το φαγητό ήταν ήδη έτοιμο. Τέλος το γλέντι που επακολούθησε έκλεισε κατά τον καλύτερο τρόπο την ημέρα. Η θαλπωρή της σκηνής και η δροσιά της νύχτας αναζωογόνησαν την ομάδα που το πρωί ήταν έτοιμη για την επιστροφή.

 Μια τελευταία φωτογράφηση με θέα την κορφή και με τις ωραιότερες εντυπώσεις από την άρτια διοργάνωση των ΕΟΣ & ΣΑΟΟ Τρίπολης, με τους δεκάδες εθελοντές να δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους, για την επιτυχία της ΠΟΣ, αναχωρήσαμε για τη Βυτίνα, τη Δημητσάνα και τέλος τη Στεμνίτσα.

 Εκεί ο Γιώργος και η Γιούλα έκαναν τα αδύνατα δυνατά να μας ξεναγήσουν και να μας γνωρίσουν το υπέροχο χωριό τους.

 Λίγες βόλτες στους κεντρικούς δρόμους του χωριού, με τα όμορφα κτίσματα και τους φιλόξενους ανθρώπους του...

 ...μας έβγαλε στο λαογραφικό μουσείο. Από κει κατηφορίσαμε το φαράγγι του Λούσιου για να επισκεφθούμε το μοναστήρι του Προδρόμου.
Τέλος στο γεφύρι της Στεμνίτσας απολαύσαμε τα παγωμένα νερά του Λούσιου, μέσα στη καύτρα του μεσημεριού. Εκείνο όμως που απολαύσαμε περισσότερο ήταν η φιλοξενία του Γιώργου και της Γιούλας που ακούραστα απαντούσαν στα ερωτήματα για την περιοχή τους.

Λίγο το μπάνιο στο ποτάμι, λίγο το ψωμοτύρι με τη ντομάτα και θα ξεχνούσαμε ότι είχαμε μπροστά μας την επιστροφή. Μέσω Βυτίνας, Κλειτορίας και Καλαβρύτων επιστρέψαμε στη βάση, κατάκοποι αλλά γεμάτοι από εικόνες και εμπειρίες.
Πάντα ψηλά.

72η Π.Ο.Σ. Μαίναλο 20 - 22 Ιουλίου 2012

 Η ομάδα συμμετέχοντας στη 72η Πανελλήνια Ορειβατική Συγκέντρωση, που φέτος θα γίνει στο Μαίναλο και στη κορφή Οστρακίνα ( υψ. 1982 μ.), διοργανώνει εκδρομή που καλούνται όλοι όσοι θέλουν να συμμετέχουν.

Πρόγραμμα:

Αναχώρηση την Παρασκευή 20/7 στις 17:00 από το Αντίρριο με λεωφορείο και ΙΧ, για τη λίμνη Βουλιαγμένη στο Λουτράκι, όπου θα γίνει η κατασκήνωση.
Το Σάββατο περνώντας από Βυτίνα καταλήγουμε στον χώρο όπου θα αφήσουμε τα αυτοκίνητα. Από εκεί περπατάμε μέχρι το καταφύγιο για μία ώρα περίπου. Το απόγευμα ανεβαίνουμε στη κορφή Οστρακίνα ( περίπου 1,30 ώρες πορεία) και το βράδυ συμμετέχουμε στη γιορτή.
Την Κυριακή επιστροφή προς Στεμνίτσα, όπου θα κάνουμε μπάνιο στον Λούσιο. 


Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής στο 6977777696 
Χρειάζεται εξοπλισμός βουνού, διανυκτέρευσης και μπάνιου. 

Περιβαλλοντική εξόρμηση στον Αγραπιδόκαμπο

Το Σαββατοκύριακο 18 και 19 Αυγούστου 2012, προγραμματίζεται περιβαλλοντική εξόρμηση στον Αγραπιδόκαμπο, πλαισιωμένη με πλούσιες εκπαιδευτικές δραστηριότητες.

Ανάβαση στην Παλιοβούνα

Η Ομάδα μας όπως κάθε χρόνο προγραμματίζει το Σάββατο 11 Αυγούστου 2012, σε συνεργασία με άλλους συλλόγους της περιοχής, την ανάβαση στην Παλιοβούνα (Κλόκοβα - Ταφιασός).
Ώρα αναχώρησης από Αντίρριο 07:00

Εξόρμηση στη Ζαρούχλα

Η Ομάδα μας οργανώνει εξόρμηση, σε συνεργασία με τον ΕΟΣ ΠΑΤΡΩΝ, το Σαββατοκύριακο 9 και 10 Ιουνίου 2012 στον αγαπημένο μας προορισμό, τη Ζαρούχλα.

Η αναχώρηση θα γίνει την Παρασκευή 15:00 απ' τη Δυτική προβλήτα (κάστρο) Αντιρρίου με ΙΧ, ενώ όσοι δεν θα μπορέσουν να ακολουθήσουν την αναχώρηση της Παρασκευής θα έρθουν κατ' ευθείαν στη Ζαρούχλα.
Με την άφιξη στη Ζαρούχλα θα οργανωθεί ο χώρος κατασκήνωσης και θα γίνουν προετοιμασίες φιλοξενίας των υπόλοιπων εκδρομέων.
Το Σάββατο μετά το πρωινό θα γίνει περπάτημα και σηματοδότηση του μονοπατιού στο Καστανοβούνι.
Επιστροφή το Σάββατο απόγευμα, ξεκούραση και βραδινό φαγητό (ψήσιμο).
Την Κυριακή το πρωί θα ξεκινήσει περπάτημα για τη βρύση της Γκόλφως μετά την άφιξη των μελών του ΕΟΣ Πατρών .
Το μεσημέρι επιστροφή στη Ζαρούχλα φαγητό και αναχώρηση.

Όσοι επιθυμούν να μείνουν σε δωμάτια ή ξενοδοχεία υπάρχουν αρκετά στην περιοχή. Ενδεικτικά παραθέτουμε σχετικούς συνδέσμους με σχετικές πληροφορίες.


Δηλώσεις συμμετοχών με e-mail στο aristotelisfoa@gmail.com

Ανάβαση στον Ταφιασσό (ή Παλιοβούνα ή Κλόκοβα) 31 Ιουλίου 2011

Στα πλαίσια των πολιτιστικών εκδηλώσεων του δήμου Ναυπάκτου η φυσιολατρική ομάδα Αντιρρίου διοργάνωσε ανάβαση στον Ταφιασσό (ή Παλιοβούνα ή Κλόκοβα) σε υψ. 1.039 μ. την Κυριακή 31 Ιουλίου 2011.
Συμμετείχαν 55 μέλη και φίλοι της ομάδας που ανέβηκαν ως την κορυφή, ξεκινώντας την πεζοπορία από το χωρίο Άνω Καλαβρούζα και καλύπτοντας την ανάβαση σε 1.30 ώρες.
Στη συνέχεια όλοι κατέβηκαν στην Κάτω Βασιλική για μπάνιο στη θάλασσα και χαλάρωση.

 

ΠΑΝΤΑ ΨΗΛΑ !!

Η Φ.Ο.Αντιρρίου ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ στη Δίρφυ (1.743 μ.)

Συμμετέχοντας στην 71η Πανελλήνια Ορειβατική Συγκέντρωση με επτά μέλη της η ομάδα ανέβηκε στην ψηλότερη κορφή της Εύβοιας, τη Δίρφυ.

Την Παρασκευή κατασκηνώσαμε στην πλησιέστερη παραλία της περιοχής, στην πανέμορφη και εντυπωσιακή Χιλιαδού. Εκεί ξεκουραστήκαμε από το μακρύ ταξίδι και προγραμματίσαμε την ανάβαση της επομένης.  Το Σάββατο προσεγγίσαμε το καταφύγιο του ΕΟΣ Χαλκίδας και στήσαμε τις σκηνές στον χώρο που μας υποδείξανε οι υπεύθυνοι. Το απόγευμα άρχισε η ανάβαση, η οποία διήρκεσε περίπου δύο ώρες.

Το καλοσημαδεμένο μονοπάτι ανηφόριζε στην ανατολική πλαγιά του βουνού και μέσα από ολάνθιστες συστάδες τσαγιού έφτανε στην κορφή στα 1.743 μ. από όπου έβλεπες όλη την Εύβοια. Στην αρχή της επιστροφής, μας βρήκε η νύχτα και όλη η κατάβαση έγινε υπό το φως της πανσελήνου που έλουζε την πλαγιά. Η θέα με τα φωτισμένα χωριά σπαρμένα σε όλη την περιοχή, η φωταγωγημένη Χαλκίδα, αλλά και η τεράστια φωτεινή αντανάκλαση της Αθήνας στο βάθος, δίνανε άλλη διάσταση και δικαίωναν την επιλογή μας να επιλέξουμε την ώρα αυτή για πεζοπορία. Η συνέχεια δόθηκε στο καταφύγιο με το γευστικό φαγητό που ευγενικά προσέφερε ο διοργανωτής σύλλογος, αλλά και με μουσική και χορό και γενική χαλάρωση. Έτσι έκλεισε μία μέρα γεμάτη συγκινήσεις, αλλά και εμπειρίες. Το ξημέρωμα της Κυριακής μας βρήκε να μαζεύουμε τα υλικά μας και αφού γευτήκαμε το ζεστό τσάι, να ετοιμαζόμαστε για την επιστροφή στη ζέστη, τη φασαρία και την καθημερινότητα. Το επόμενο ραντεβού όμως έχει ήδη δοθεί για κάποια άλλη κορφή.

Πάντα ψηλά !

Χειμερινή ανάβαση στη Μικρή Ζήρεια

Το Σάββατο 12 Φεβρουαρίου 2011 ξεκινήσαμε για μια χειμερινή ανάβαση στη Μικρή Ζήρεια. Η συγκέντρωση της ομάδας έγινε στο Κιάτο και από κει με τα αυτοκίνητα φτάσαμε στο καταφύγιο της Ένωσης Ορειβατών Φυσιολατρών στο χωριό Κεφαλάρι.

 Το καταφύγιο ήταν η πρώτη ευχάριστη έκπληξη της ημέρας, με την αρτιότητα των χώρων του, την ωραία θέα στο οροπέδιο της Στυμφαλίας και την νοικοκυροσύνη που επικρατούσε παντού και σε παρέπεμπε σε ένα σύλλογο με οργάνωση και πείρα.

 Η διαδρομή για την κορφή φάνταζε υπέροχη με τον καυτό χειμωνιάτικο ήλιο να αντανακλάται στις χιονισμένες της πλαγιές. Έτσι φορέσαμε τον εξοπλισμό μας κι αρχίσαμε την ανάβαση από ένα σημείο λίγο πάνω απ' το χωριό. Από την αρχή της πορείας αρχίσαμε να πατάμε στο χιόνι, που όσο ανεβαίναμε γινότανε και πιο πολύ κι έτσι κάποιοι με πιο κατάλληλο εξοπλισμό μπήκαν μπροστά και χάρασσαν τη διαδρομή με τα πατήματά τους.

Ευτυχώς όμως η σήμανση του μονοπατιού ήταν πάνω σε δέντρα κι όχι στο έδαφος. Έτσι ακολουθώντας τα σημάδια μπήκαμε σε αραιό δάσος από έλατα και πουρνάρια. Το χιόνι όμως ανάμεσά τους ήταν πολύ βαθύ αλλά κυρίως όχι αρκετά παγωμένο ώστε εύκολα να κινούμαστε πατώντας πάνω του. Αυτό είχε σαν συνέπεια να καθυστερήσουμε αρκετά και να καταναλώσουμε αρκετές δυνάμεις. Μετά από πεζοπορία διάρκειας μιας ώρας φτάσαμε στο ξέφωτο που σχηματίζεται κάτω από τις κορφές της Μικρής και Μεγάλης Ζήρειας. Εκεί υπάρχουν λιβάδια με πηγές, χείμαρροι και εγκαταστάσεις βοσκών που όμως δεν φαίνονταν λόγω της χιονοκάλυψης.  Λόγω των συνθηκών που συναντήσαμε ήταν αναγκαίος πλέον ο επαναπροσδιορισμός του στόχου. Για να ανέβουμε στη κορφή, χωρίς χιονορακέτες ή ορειβατικά σκι, το αποκλείσαμε. Ένα επιπλέον πρόβλημα ήταν ότι λόγω του ότι δεν υπήρχαν δέντρα η σήμανση πρέπει να ήταν πάνω σε πέτρες κι έτσι την χάσαμε. Μας έμεινε λοιπόν να βαδίσαμε για μισή ώρα ακόμα προς το βάθος του οροπεδίου όπου και σταματήσαμε για ξεκούραση. Η επιστροφή από κει στο καταφύγιο ήταν το μοναδικό που μπορούσαμε πλέον να κάνουμε.

Η συνέχεια περιελάμβανε ξεκούραση και φαγητό. Το απόγευμα αναλώθηκε σε διασκέδαση, μαθήματα χορού και βόλτες μέχρι το χωριό. Το βραδινό φαγητό έγινε στην ευρύχωρη αίθουσα του καταφυγίου με τη μεγάλη σόμπα και το τζάκι και συνοδεύτηκε ( όπως πάντα ) με μουσική.
Η ανατολή της Κυριακής σήμανε και το τέλος της προσπάθειας για την κατάκτηση της κορφής της Μ.Ζήρειας, που δεν επετεύχθη αυτή τη φορά. Έτσι δεν μένει παρά να παρακαλέσουμε την Ε.Ο.Φ. να μας ξαναδώσει την άδεια χρήσης του καταφυγίου της κάποια άλλη στιγμή, ώστε να ξαναπροσπαθήσουμε.
Η εκδρομή αυτή ήταν άρτια οργανωμένη, σε ένα τόπο όμορφο και με ευχάριστη διάθεση από όλους τους συμμετάσχοντες. Δεν μένει παρά να ευχαριστήσουμε την Χρυσούλα και τον Κώστα για την ιδέα και την υλοποίηση της εκδρομής και βέβαια την Ε.Ο.Φ.