Καλοκαιρινές εκδηλώσεις 2013

 

Η Ομάδα μας υποστηρίζει και συνεργάζεται με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Αντιρρίου "Το Καστέλι" για τις καλοκαιρινές εκδηλώσεις 2013 στο Αντίρριο.

Η τελευταία ανάβαση στον ΟΛΥΜΠΟ του Νικόλα (κατά δήλωση του.....)

Νίκος Αντωνόπουλος from ssalamouras on Vimeo.

Μετά την ολοκλήρωση της αποστολής μας στον ΟΛΥΜΠΟ, ο αρχηγός της αποστολής και δάσκαλός μας, δήλωσε ότι αυτή ήταν η τελευταία γι' αυτόν ανάβαση στο βουνό των Θεών. Με την ευκαιρία αυτή, όλοι εμείς οι φίλοι του, με σεβασμό και αμέριστη εκτίμηση, ετοιμάσαμε ένα μικρό απόσπασμα από εκδηλώσεις και το αφιερώνουμε με τις θερμότερες ευχές μας. Αν και ποτέ δεν μας άφησε το περιθώριο αμφισβήτησης στα λεγόμενά του εμείς ελπίζουμε να μην τηρήσει τα λεγόμενά του και να είναι στην επόμενη αποστολή της Ομάδας μας στον ΟΛΥΜΠΟ. Είδομεν.....

Ο ''Αριστοτέλης'' στον Όλυμπο

     Αφήνοντας πίσω τη θάλασσα και το Λιτόχωρο κι αφού φτάσαμε στη θέση Διασταύρωση, λίγο πριν τα Πριόνια, άρχισαν οι ετοιμασίες για την ανάβαση στον Όλυμπο, ώστε να λάβουμε μέρος στην 73η Π.Ο.Σ. 

    Εκατό χρόνια συμπληρώνονται φέτος απ την πρώτη ανάβαση στο Μύτικα, ένα γεγονός που αποτελεί ορόσημο στον κόσμο της Ελληνικής ορειβασίας. 

    Οι πρωτοπόροι πρέπει να τιμώνται όπως τους πρέπει, χωρίς φανφάρες και επισημότητες, παρά μόνο ακολουθώντας τα μονοπάτια που αυτοί άνοιξαν και εισπράττοντας τις εικόνες και τα συναισθήματα που κι αυτοί τότε ένιωσαν. Έτσι ο ''Αριστοτέλης'' χωρίς δεύτερη σκέψη διοργάνωσε την ανάβαση αυτή, αφού η ορειβασία είναι μία από τις κυριότερες μορφές δράσης του.

    Δεκάξι λοιπόν άτομα άρχισαν να περπατάνε τον ανήφορο για την Πετρόστρουγκα, τη Σκούρτα και το Οροπέδιο των Μουσών, ανάμεσα σε πολλούς ακόμα συν-ορειβάτες από πολλούς συλλόγους της πατρίδας μας. 

    Οι στάσεις για ξεκούραση κάθε δύο ώρες περπατήματος περίπου, το κέφι και η καλή διάθεση αμείωτα μέχρι τέλους. Τι κι αν ο ιδρώτας έρεε ποτάμι, τι κι αν τα κουράγια δοκιμάζονταν στα φιδογυριστά μονοπάτια, η πρόκληση για την επίτευξη του στόχου ήταν τέτοια που όλα φάνταζαν εύκολα. Για τα τοπία και την πανίδα του Ολύμπου δεν χρειάζεται να γραφεί τίποτα άλλο, πέραν του ότι ήταν ο πρώτος Εθνικός Δρυμός που ανακηρύχθηκε στην Ελλάδα.   

    Στην αρχή μέσα στις οξιές, στη συνέχεια στα μαυρόπευκα και πριν την αλπική ζώνη στα ρόμπολα, συνεχιζόταν η πορεία προς τη Σκούρτα, το Λαιμό και το πέρασμα του Γιόσου. Το μονοπάτι χιλιοπερπατημενο, σκαμμένο από τα βαριά άρβυλα και τα πέταλα των ακάματων μουλαριών, ποτισμένο από ιδρώτα και κάποτε από αίμα. 

    Στην πρώτη θέα της κορφής ένας κρύος ιδρώτας διαπερνάει τη ραχοκοκκαλιά σου. Δεν φταίει ο παγωμένος αέρας, αλλά η σκέψη πως πατάς κατατόπια θεών, πως αντικρίζεις με τα ίδια σου τα μάτια τα μέρη που η παθιασμένη με τα σύμβολα φαντασία των αρχαίων, έβαλε να τα σκίζουν θυμωμένα αστροπελέκια ή να τρέχουν όμορφες θνητές κυνηγημένες από ερωτύλους αθάνατους.  

    Το Στεφάνι, ο αναπαυτικός θρόνος του Δία και το οροπέδιο Μουσών,  των προστάτιδων των τεχνών, της ποίησης, της μουσικής, της ιστορίας, του χορού, της αστρονομίας.... στη Θεογονία του Ησιόδου. Πάνω σ αυτό το υπόβαθρο ήρθε κι ο Χριστιανισμός να προσθέσει Τον Προφήτη Ηλία και τον Άγιο Αντώνιο και τέλος οι απλοί άνθρωποι την Τούμπα, το Σκολιό και τη Σκάλα. 

Τα υπόλοιπα τα πρόσθεσε η φύση.

     Ο θεσμός των Π.Ο.Σ. - Πανελληνίων Ορειβατικών Συγκεντρώσεων, άρχισε από τον Όλυμπο το 1936 και με διάλειμμα στα τραγικά χρόνια του πολέμου, συνεχίζεται αδιαλείπτως μέχρι σήμερα, χρονικά κοντά στη γιορτή του Πρ. Ηλία προστάτη των ορειβατών. 

Η σύναξη όλων των ανθρώπων που λατρεύουν να περπατούν στα βουνά, ανεξαρτήτως αν είναι ενταγμένοι σε συλλόγους, έχει τα τελευταία χρόνια χάσει τελείως το πνεύμα των εμπνευστών της και την αίγλη που παλιότερα είχε. Οι ευθύνες ίσως πρέπει να αναζητηθούν ψηλά, ευτυχώς όμως που η τρέλα... πάει στα βουνά, παρά τα περί του αντιθέτου λεγόμενα.

Ειδική μνεία μόνο στην 34η Π.Ο.Σ. στο Βελούχι, που οι συγκεντρωμένοι έμαθαν απ το ράδιο πως επιστρατεύονται κι έφυγαν άρον άρον για την Κύπρο. Ήμασταν βλέπετε στα 1974.

    Το Στεφάνι επέλεξε τελικά η ομάδα για ανάβαση, αναλογιζόμενη τους κινδύνους από την κοσμοσυρροή στο Μύτικα. Το σαθρό λούκι κρύβει όμως πολλές παγίδες, με θεόρατες πέτρες να στέκονται ίσια ίσια και να περιμένουν μία λάθος κίνηση για να συμπαρασύρουν τους από κάτω αναρριχητές. Το θέαμα από κει στα Καζάνια, το απύθμενο βάραθρο που δημιουργούν οι τρεις ψηλότερες κορφές της Ελλάδας, αποτυπώνεται μόνο στο νου.

    Η επιστροφή κάτω από τα απειλητικά σύννεφα βγάζει την κατάκοπη ομάδα στα Πριόνια κι από κει στη ζωογόνα αγκαλιά της θάλασσας. Οι εντυπώσεις όλων κυμαίνονται από απερίγραπτες έως ανεπανάληπτες. Εδώ ίσως να περικλείεται και η μαγεία του αθλήματος της ορειβασίας. Η κούραση, ο ιδρώτας, οι κράμπες, η ταλαιπωρία μεταφράζονται σε ευχαρίστηση και χαρά.
Η σωματική ταλαιπωρία γίνεται ψυχική ευωχία.

ΠΑΝΤΑ ΨΗΛΑ!

Όλυμπος - Συμμετοχή στην 73η ΠΟΣ

   Η ομάδα θα συμμετάσχει φέτος στην 73η Πανελλήνια Ορειβατική Συγκέντρωση, που θα γίνει στον Όλυμπο, προς τιμή των 100 χρόνων από την πρώτη ανάβαση στο Μύτικα, καθώς και των πρωτεργατών της.

Η περιγραφή της πρώτης ανάβασης,και η παρουσίαση των ανθρώπων που την πραγματοποίησαν, στο site της Ομοσπονδίας Ορειβασίας: http://www.eooa.gr/?p=1623

Φωτογραφία από παλιότερη ανάβαση της ομάδας

   Η διοργάνωση της εκδρομής, εκ μέρους της ομάδας μας, δεν θα έχει αμιγώς  ορειβατικό χαρακτήρα. Όσοι θέλουν να συμμετέχουν χωρίς να ακολουθήσουν την ορειβατική ομάδα, μπορούν να καταλύσουν σε σκηνές, σε comping στην Πλάκα Λιτοχώρου, από όπου θα ξεκινήσει αλλά και θα τερματίσει και η ορειβατική εξόρμηση. Η μετάβαση θα γίνει αποκλειστικά με δικά τους αυτοκίνητα.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

( αφορά αποκλειστικά την ορειβατική ομάδα )

Αναχώρηση το μεσημέρι της Παρασκευής 19 Ιουλίου για την Πλάκα Λιτοχώρου.
Διανυκτέρευση σε σκηνές στο camping OLYMPOS BEACH
Το Σάββατο 20 Ιουλίου το πρωί, αναχώρηση για Λιτόχωρο, για τις τελευταίες αγορές και στη συνέχεια  ανάβαση προς τη περιοχή Διασταύρωση, στο δρόμο προς Πριόνια, όπου θα αφήσουμε τα αυτοκίνητα.
Εδώ αρχίζει το μονοπάτι της διαδρομής προς Πετρόστρουγκα και οροπέδιο Μουσών.
Υπάρχει η δυνατότητα για όποιον το επιθυμεί, να αφήσει εκεί το σακίδιο του, για να μεταφερθεί στο οροπέδιο με μουλάρι. Το κόστος είναι 10 ευρώ/ σακ.
Η ανάβαση διαρκεί περίπου επτά ώρες. Χρειάζεται απαραίτητα νερό διότι σε όλη τη διαδρομή ενδέχεται να μην υπάρχει καθόλου.
Κατά την άφιξη της ομάδας στο οροπέδιο των Μουσών θα αποφασισθεί επί τόπου και κατά περίπτωση, για το που θα στηθούν οι σκηνές.
Στα καταφύγια Γιόσος Αποστολίδης και Χρήστος Κάκκαλος, υπάρχει η δυνατότητα αγοράς φαγητού και νερού, οπότε δεν είναι απαραίτητο το κουβάλημα περιττών εφοδίων.
Την Κυριακή 21 Ιουνίου, ανάβαση στη κορυφή Πρ. Ηλίας ( μισή ώρα περίπου ), όπου θα γίνει λειτουργία και η κεντρική γιορτή της ορειβατικής συγκέντρωσης.
Το απόγευμα της Κυριακής χαλαρή ανάβαση στη κορυφή Τούμπα με θέα στη τρομακτική χαράδρα των Μεγ. Καζανιών.
Το βράδυ ύπνος στα αντίσκηνα.
Τη Δευτέρα 22 Ιουλίου, μάζεμα των σκηνών και αναχώρηση μέσω των Ζωναριών για τη βάση του Μύτικα. Εκεί αφήνουμε τα σακίδια και ξεκινάει εύκολη αναρρίχηση μισής ώρας περίπου, μέχρι την κορυφή της Ελλάδας στα 2.918 μ. Επιστροφή στη βάση και συνέχιση της κατάβασης μέχρι τα Πριόνια, μέσω του καταφυγίου Σπήλιος Αγαπητός. Η συνολική ώρα της κατάβασης είναι περί τις τέσσερις ώρες. Νερό υπάρχει μόνο στο καταφύγιο, στο μέσον της διαδρομής.
Επιβίβαση στα αυτοκίνητα και μετάβαση στο camping στη Πλάκα Λιτοχώρου για μπάνιο στη θάλασσα και ολιγόωρη  ξεκούραση πριν την επιστροφή στις βάσεις μας.

Φτάνοντας στο οροπέδιο των Μουσών ( από ανάβαση της ομάδας το 2010 )

Το μονοπάτι προς τα Ζωνάρια ( από ανάβαση της ομάδας το 2010 )

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

- Για τη μετάβαση της ορειβατικής ομάδας ενδέχεται να χρησιμοποιηθεί λεωφορείο 9 θέσεων. Για πληροφορίες στον Κ. Σωτηρόπουλο - κιν. 6977777696
- Λόγω της μεγάλης διάρκειας της ανάβασης, της έλλειψης δυνατότητας μεταφοράς εφοδίων με αυτοκίνητο στο οροπέδιο και της επίπονης συνεχούς ανάβασης, είναι απαραίτητα:
   * Το βάρος του σακιδίου να είναι το μικρότερο δυνατό.
   * Να γίνει προσυνεννόηση, έτσι ώστε δύο άτομα να μεταφέρουν και να χρησιμοποιήσουν μία σκηνή, ώστε να μοιραστεί το βάρος.
   * Να υπολογιστεί το νερό που θα χρειαστεί ο καθένας για την ανάβαση. Στη διαδρομή υπάρχουν  δύο πηγές, που δεν έχουν όμως πάντα νερό. Αυτό πρέπει να ληφθεί ιδιαίτερα σοβαρά υπόψιν.
   * Στο οροπέδιο των Μουσών μπορεί όποιος το επιθυμεί να αγοράσει εμφιαλωμένο νερό από τα καταφύγια ή να κατέβει στη βάση του Στεφανιού, όπου υπάρχει πηγή. Έτσι για την κατάβαση μπορούμε να βρούμε νερό.
   * Απαραίτητα, επί πλέον των αυτονόητων, εφόδια είναι το καπέλο, τα καλά ορειβατικά παπούτσια, τα γυαλιά ηλίου, το βαρύ μπουφάν και τα ζεστά ρούχα.
- Οι τιμές των εφοδίων στα καταφύγια είναι μάλλον προσιτές.
- Η αναρρίχηση στο Μύτικα είναι επικίνδυνη όταν προπορεύονται άλλοι ορειβάτες. Η πτώση μιας πέτρας μπορεί να συμπαρασύρει κι άλλες, που ενδέχεται να προκαλέσουν ατύχημα. Αυτός είναι ο λόγος που επελέγει η Δευτέρα, ημέρα με λίγο κόσμο εκεί. Παρόλα αυτά απαιτείται μεγάλη προσοχή από τους προπορευόμενους για τους από κάτω.

Στη βάση του Μύτικα ( από αναβαση της ομάδας το 2010 )

Η ιστορία του ρεμπέτικου

   Αν προσπαθήσεις να γράψεις για ορισμένους ανθρώπους, έστω και κάτι σύντομο, ίσως πρέπει να γεμίσεις πολλές σελίδες. Δεν είναι μόνο το ενδιαφέρον βιογραφικό, ούτε μόνο η διαχρονική τους πορεία και δράση. Το κυριότερο είναι ο πλούτος που μπορούν να σου μεταδώσουν, έστω και σε σύντομο χρονικό διάστημα.
-    Ένας τέτοιος άνθρωπος είναι κι ο Παναγιώτης Κουνάδης. Με τη μεσολάβηση του φίλου Κώστα Παπαγιάννη μας πήρε απ το χέρι σε ... ''ένα ταξείδι εις ανεύρεσιν στιγμών ελκυστικών των  μουσικών μας προγόνων, που έγινε το Σάββατο 22 Ιουνίου 2013 στον μαγευτικό χώρο του δημοτικού σχολείου του Μολύκρειου, με την καθοδήγηση του φίλου Παναγιώτη Κουνάδη. Ακούστηκαν σπάνιες και πεντακάθαρες εκτελέσεις των πρώτων εγγραφών του ρεμπέτικου τραγουδιού στην Αμερική και πήραμε μια γεύση από τις συνθήκες που γέννησαν αυτό το μοναδικό παγκοσμίως είδος τραγουδιού που κρατάει ακόμα και σήμερα και  λέγεται ρεμπέτικο τραγούδι. 
         Τον ευχαριστούμε''.
-    Αυτά τα λόγια του συντονιστή της εκδήλωσης, αλλά και φίλου του εισηγητή, δίνουν λιτά το περίγραμμα της υπό το σεληνόφως βραδιάς, με τα μουσικά χρώματα του ΄20 και τα αρώματα της ανόθευτης εποχής που γέννησε το ρεμπέτικο.